მოპოვებული ქულების რაოდენობა დრიფტინგში დამოკიდებულია არა მხოლოდ სიჩქარეზე და მოსრიალების კუთხეზე, არამედ სანახაობრივ მხარეზეც.
რბოლა ორ ნაწილად იყოფა - "ტანსუ”, საკვალიფიკაციო (ინგლ. chase run) და "ცუისო”, ფინალური (ინგლ. chase attack). პირველ ნაწილში ავტომობილები მარტონი ურტტამენ ტრასას კრუგებს. შემდეგ დაგროვილი ქულების მიხედვით შეირჩევა 16 საუკეთესო მრბოლელი და მერე იწყება ყველაზე საინტერესო. დარჩენილი მონაწილეები იყოფიან წყვილებად და ასრულებენ "სადუელო” მოძრაობებს. ისინი ერთმანეთის კვალდაკვალ იწყებენ სიარულს, თანაც ორივეს აქვს საშუალება წინა პოზიციაზე ყოფნისა. "დამწევის” მოვალეობაში არ შედის წინის გადასწრება, მთავარია უფრო ლამაზი ტრიუკები აჩვენოს მაყურებელს, თუმცა თუ მაინც მოასწრო წინ გასვლა ისიც გვერდითი მოსრიალებით იგი ავტომატურად გამარჯვებულად ცხადდება. მაგრამ თუ "ცეპლენიით” ჩვეულებრივი გასწრებას დააპირებს, მაშინათვე წაგებულად ითვლება.


ეფექტურობა და სილამაზე - ამაში მდგომარეობს დრიფტინგის მთელი არსი.

D1-სერიის რბოლებში მონაწილეობს მხოლოდ სერიული ავტომობილები და ისიც, მხოლოდ უკანა ამძრავიანი. ამიტომ, თუ ტრასაზე, მაგალითად, Subaru Impreza-დაინახეთ, იცოდეთ, რომ მას წინა ამძრავის "ამპუტაცია” ჩაუტარეს. ტექნიკური შეზღუდვები საკმაოდ საინტერესოა. თუნდაც, საბურავის რეზინები არ უნდა დამზადდეს სარბოლო ნაერთისაგან - უფრო გასაგებად რომ ვთქვათ, გამოიყენება საბურავები, რომელთა შესწყიდვაც ნებისმიერ მაღაზიაში შეიძლება. ყოველ ავტომობილზე ყენდება უსაფრთხოების კარკასი, სპორტული სავარძელი-ჩამჩა მრავალი მოჭიდების ქამრით და სხვა სარბოლო ატრიბუტიკით. კორპუსის პანელისა და შუშების შეცვლა უფრო მსუბუქით შეიძლება, მაგრამ სამგზავრო სავარძლების მოხსნა - არავითარ შემთხვევაში. ორგანიზატორების აზრით, ეს ეხმარება აუჩის რბოლების სულის შენარჩუნებას. ძრავის გამოცვლაც არ შეიძლება, თუმცა ბაზური ვერსიის დატიუნინგება - დასაშვებია. მიუხედავად იმისა, რომ ჩვეულებრივ ავტოსპორტთან მიმართებაში დრიფტინგის დაფინანსება მიზერულია, D1-ში მაინც გამოიყო შედარებით ხელმისაწვდომი ქვესერია - D1SL

არა, მტვრის ბუღი კი არ არის, დამზვარი რეზინაა.
ავტომობილებზე გამახსენდა. ყველაზე პოპულარულ მანქანებად დრიფტინგისათვის, "იაპონურები” ითვლება. ისეთები, როგორებიცაა: Nissan Silvia - S13 ან S15 კორპუსებით, Mazda RX-7 ან Nissan Skyline... და მოკრძალებული Toyota Corolla Levin/Trueno AE-86. თუმცა არ "მშობლიური” ნაწარმის გარეშე გამოვიდოდა საქმე სხვადასხვა ქვეყნებიდან. ევროპის რბოლებში მონაწილეობს მრავალი BMW, შტატებში — Ford Mustang, Dodge Viper და Pontiac GTO. თანაც, 160-ძალიანი AE86 -ი 500-ძლიერი Viper-ს სრულყოფილ ოპონენტად შეიძლება იხილოთ. და საერთოდაც, დრიფტინგში - სიმძავრე მთავარი არ არის.


მოკრძალებული Toyota AE86 — ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ავტომობილია დრიფტინგის ისტორიაში.
ავტომობილებს განსაკუთრებულად ამზადებენ. ძრავებზე მუშაობისას განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევენ არა იმდენად სიმძლავრეს, რამდენადაც მის ხაზობრივ მახასიათებზებს. ასევე, რადგანაც "ცეპლენიაზე” დატვირთვა ძალზედ დიდია, მას კერამიკულით ცვლიან. ძრავის საყრდენები და გადაცემათა კოლოფი, პირიქით, მაქსიმალურად მსუბუქდება. უკანა ღერძზე ყოველთვის ყენდება გაზრდილი ხახუნის დიფერენციალი - წინააღმდეგ შემთხვევაში, მოცურების კონტროლირება შეუძებელი იქნებოდა. პადვესკას ამყარებენ მაქსიმალურად, საბურავების დაყენების კუთხეს კი ისეთს აღცევენ, რომ "ჩვეულებრივად” ატვომობილი უნრალოდ ვერც წავა (სამაგიეროდ, სრიალში მაგარია). საჭე ხშირად სპეციალურად კონკრეტული მანქანისათვის კეთდება ხოლმე.